dostlar bana hediye!

8 Haziran 2017 Perşembe, 14:56 sularında İzni Burak Demirtaş tarafından #karalamaca konularında yazılmış.
Yazıldığından bu yana, 1305 kez okunmuş ve 0 yorum almış.

üç sene önce bin bir tane soru işaretiyle yollara düşerek geldim bu KBU denilen mekana. haklı sebeplerim de vardı şimdi, ne yalan söyleyeyim. bunlara uzun uzun değinmeyeceğim şimdi, siz zaten biliyorsunuz. her şey bir yana, hayatta en değer verdiğim kavramların başlarında gelen arkadaşlık, dostluk, kardeşlik kavramları, en büyük muallak konuydu benim için. macera böyle başladı. 

geldik. alıştık. insan bir şekilde her şeye alışıyor. burası benim en güzel alışmalarımın başladığı yer oldu. beklediğimin aksine, o kadar güzel insanlarla karşılaştım ki, "yok be kesin ip var ya" şaşkınlığını, son seneye kadar içimden atamadım. ben, "1-2 kişi bulsam şöyle insan gibi, artar bile" diye düşünürken; yarabbelalemin adeta tüm iyi, güzel insanları çevremde toplamaya her geçen gün devam ediyordu. hakikaten şaşkındım. ama bunun değerini ve kıymetini bilecek ve anlayabilecek kadar şey yaşamıştım hayatta. kendi adıma. o yüzden bu güzelliği bozmamak için elimden geleni yaptım, yapmaya çalıştım. hatalarım olmuştur tabi, hem de "ohoooo hem de neler neler" tadında, kim bilir. zaman öyle hızlı ama bir o kadar da güzel geçti ki, cidden tarifi yok. bilmiyorum nasıl anlatayım, dile getireyim olanları. ne yaşasan az gelir, doyamazsın ya hani, neredeyse her an öyleydi benim için. şöyle genel değerlendirme yapacak olursam, "mucize gibi" bir süreç yaşadım ve kabul etmek lazım ki, siz olmadan asla böyle olmazdı. 

"mucize" diyorum, çünkü; küçük bir çocukken hayalini kurduğum mesleği yapmak adına, istediğim bölümü okuyor ve bunu muhteşem insanlarla yan yana, el ele, kol kola yapıyordum. ben mucizelere inanıyorum arkadaş. gerçekten isteyince ve çabalayınca oluyor çünkü. kimse inkar etmesin. size de "mucizelere inanın" demiyorum, böyle bir şey deme lüksüm yok belki de. ama, mucizelerin olmadığına sizi kim inandırabilir? istemekten ve çabalamaktan asla vazgeçmeyin. çünkü neye inanırsanız, onu yaşarsınız. bu da gider ayak sizlere bıraktığım bir söz olsun. ısıtıp, yersiniz. :)

daha bir çok şey bırakmak istiyorum ama bunu zamana yaymaya karar verdim. sonuçta hikayemiz bitmiyor. en azından ben böyle düşünüyorum. farklı düşünen varsa, aklını başına devşirsin. ne demek farklı düşünüyorum? neyse, konumuz bu değil...

ben hepinize binlerce kez teşekkür etmek istiyorum. ama çok böyle. baya binlerce. bana bıraktıklarınız, yaşattıklarınız, öğrettikleriniz, hissettirdikleriniz; işte aklınıza gelebilecek her şey için. benim için ne kadar değerli olduğunuzu bilemezsiniz, çünkü bunu size hiç söylemedim. elimden geldiğince anlatmaya, hissettirmeye çalıştım. ne kadar başarılı olabildim bilmiyorum ama, bundan tek bir an bile şüphe duymamanızı dilerim. çünkü basitçe ama aynı zamanda söylemesi insanlar tarafından çok zor olarak düşünülen bir şekilde ifade edecek olursam; 

"HEPİNİZİ ÇOK SEVİYORUM."

evet sizi diyorum. sana, sana, sana; hepinize be! sizi çok seviyorum. 

Engin K. - Alp Eren T. - Celalettin T. - Oğuz K. - Ertuğrul Ç - Sümeyye T. - Zehra Ç. - Merve İ. - Gülay Ç. - Mehmet A. - Mehmet T. - Cansu Y. - Berna T. - Şebnem D. - Cemile B. - Haldun U. - Samet A. - Oğuzhan D. - Emrullah Y.  bla, bla ve blla...

şaka maka, eş-dost sahibi olalım derken bildiğin halı saha kadrosu sahibi olmuşum; bunun için ayrıca teşekkürler yarabbelalemin :)

bana kattığınız her şey için tekrar teşekkür ederim. yanımda olduğunuz için teşekkür ederim. destekleriniz ve verdiğiniz güç için teşekkür ederim. bana harika dostluklar sunduğunuz için teşekkür ederim. 

bu bir veda yazısı değildir beyler, bayanlar. "macera böyle başladı" demiştim ama, asıl macera şimdi başlıyor. izlediğimiz fragmandı. :P

kendinize iyi bakın, çünkü; yapacak çok şeyimiz, paylaşacak çok anımız olacak. 

İYİ Kİ VARSINIZ !

Buki'niz,

İzni Burak Demirtaş'tan sevgilerle. 



Yorumunu Gönder     Sende görüşünü yaz!

Hiç yorum yapılmamış.   İlk yorumu sen yap!

Yine aylar olmuş ve buralarda gözükmüyorum. Ne zaman "buralara daha çok vakit ayıracağım, bol bol yazacağım" desem, kesin başka bir şeyler çıkıyor; işler, güçler, yoğunluklar vs, odaklanamıyorum. Öyle ya da böyle bunu bir düzene oturtacağım. inatçıyım bu konuda....

8 Temmuz 2018, 04:55   —   #genel   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

Buraları yine oldukça aksatmış olmanın verdiği iç rahatsızlığı ile, geçen haftadan beri bir şeyler karalamaya olan isteğim ancak şu an vuku buluyor. Geçen hafta oldukça yoğun ve hareketli geçtiği için yazmaya vakit bulamadım aslında. Ya da ne bileyim, belki de bahane buluyorum......

27 Şubat 2018, 11:34   —   #genel   —   2 yorum var.   —   Devamını Oku »

Gidelim buradan...

"Gidelim buradan... Göğsünü sıkan, içini daraltan o laneti geride bırakıp gidelim. Burada yağmur bile güzel yağmıyor artık. Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim....

5 Ocak 2018, 04:57   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

$_2018 = new HappyYear();

Zamanın ne denli hızlı aktığını bilmiyorum ama, gerçekten "su gibi" akıp geçiyor deyimi doğru galiba. Ne ara 2018 geldi, kapımıza dayandı; hiç bir fikrim yok. Oysa ben daha tarih yazmak zorunda olduğum kağıtlara "2017" yazmaya bile alışmamıştım. Şimdi bir de 2018 çıktı başımıza. ...

31 Aralık 2017, 17:10   —   #genel   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

İnsanın içindeki sıkıntıya bir isim, bir sebep bulamamasına hep şaşırmışımdır. Çok şaşırdığı ne varsa, bunları çok mu yaşıyor insanlar genelde hiç bilmiyorum. Ama bu en azından bende genelde böyle oluyor. Açık konuşayım mı? Birinin bir sözü vardı, ama kimindi hatırlamıyorum. Şöyle diyordu: "Kafamdan atamıyorum. Hep aklıma geliyor, hem de en tuhaf zamanlarda. Duştan çıkarken, sokakta yürürken, gece yatağıma yatarken; bilinçli olarak bir şey düşünmediğim zamanlarda."... Sanki hayat denen bu değişik alem içinde, bir yerlerde bu söz içerisinde bir yerlerde sıkışmış kalmış gibiyim. Nedenini bilmiyorum. Belki de biliyorum. Belki de bildiğimi bilmiyorum. Belki anlatamıyorum, belki anlatmak istemiyorum. Belki içimden atmak istiyorum. Belki de atamıyorum. Belki seviyorum, belki de yine seviyorum.. Bazen çok saçmalıyorum değil mi? Biliyorum. Sarhoş da değilim ama olmadığıma da beni kim ikna edebilir? Zaten sarhoşken de anlatamıyorum. Atamıyorum. Seviyorum. Neyse, belki de en iyisi uyumak.

11 Aralık 2017, 04:27   —   #karalamaca   —   3 yorum var.   —   Devamını Oku »

hello İstanbul!

Üniversite hayatını bitirdik. Aslında planım, elimdeki projeler ile ilgilenip bir yandan da sene sonuna kadar kafa dinlemekti. 2018 itibariyle iş-güç arayışlarına girişecek ve mutlu olabileceğim, bana bi'şeyler katabilecek, hem kendime hem onlara fayda sağlayacağım bir şirket bulmak için adımlar atacaktım. Tahmin edeceğiniz üzere planlar yine tutmadı....

6 Ekim 2017, 10:02   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

Eylül'dü. 
Dalından kopan yaprakların, 
Sararan yanlarına yazdım adını. 
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. 
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. ...

16 Eylül 2017, 17:13   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »
daha fazla göster