hiçbir şeyim olma..

9 Ekim 2012 Salı, 16:57 sularında İzni Burak Demirtaş tarafından #karalamaca konularında yazılmış.
Yazıldığından bu yana, 5156 kez okunmuş ve 2 yorum almış.

Hayatınız boyunca yanınızda kalmasını istediğiniz biriyle karşılaştınız mı hiç? Bu öyle bir andır ki; yeni bir hayat görürsünüz artık nereye baksanız. Hayatınızın geri kalanını hep O kişiyle yaşamak istersiniz. Ve hayatınızın geri kalanı biran önce başlasın istersiniz..

Ama hayat ya bu; geciktirir o günleri, hatta vermez bile size. Tüm bunları yaşarken, içinizi sıkan en büyük şey ise, kaybetme korkusu olur. Bazen öyle bir korku olur ki bu, kazanmadığı bir şeyi bile kaybetmekten korkabilir insan. Ne olacaksa olsun istersiniz. Çünkü günler uzadıkça, yarınlar arttıkça kaybetme ihtimalini daha da artacaktır. Bunun farkında olduğunuzdan, biran önce bir şeyler olsun istersiniz. Bunun için çabalarken de çuvallayabilirsiniz mesela. "Çok istediğiniz bir şeyi, istemeden kaybetmek.." Korkunç bir cümle oldu bence... Kaybetmekten fazlaca korktuğum anlarda, aslında hiç sahip olmadığım şeyleri kaybetmekten korktuğumun farkına vardım sonra.. İşin garip tarafı, bu korkum yinede geçmedi. 

Ben, öğrendim artık; güzel giden bir şeye isim vermeye çalışmanın, onu kaybetmenin ilk adımı olduğunu. İsim vermekten fazlaca korktum sonra. Çünkü bitmesin istedim...

Sıfat yüklemek, sıfat yüklemeye çalışmak; birini kaybetmenin ilk adımıdır... Bu yüzden artık hiçbir şeyim olmanı istemiyorum, hep yanımda kal diye.. 


Yorumunu Gönder     Sende görüşünü yaz!

2 adet yorum yapılmış.   Sende yap!

Yunus Emre demiş ki; 11 Ekim 2012 Perşembe, 00:11
Tamam aşığız, hepmizi çok seviyoruz. Hatta bir çoğumuz yaşayamıyoruz o olmadan.. Kusura bakma kardeşim ama bunlar bir şeyi değiştirmiyor, Çünkü biz onların umrunda bile değiliz..
İzni Burak Demirtaş demiş ki; 11 Ekim 2012 Perşembe, 23:44
Haklısın abi, ne diyim ki. Yaptığımız, söylediğimiz hiçbir şeyin bir önemi yok. Farkındayım... Herkes kendi tercihini yaşıyor ama, ne diyelim..

Yine aylar olmuş ve buralarda gözükmüyorum. Ne zaman "buralara daha çok vakit ayıracağım, bol bol yazacağım" desem, kesin başka bir şeyler çıkıyor; işler, güçler, yoğunluklar vs, odaklanamıyorum. Öyle ya da böyle bunu bir düzene oturtacağım. inatçıyım bu konuda....

8 Temmuz 2018, 04:55   —   #genel   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

Buraları yine oldukça aksatmış olmanın verdiği iç rahatsızlığı ile, geçen haftadan beri bir şeyler karalamaya olan isteğim ancak şu an vuku buluyor. Geçen hafta oldukça yoğun ve hareketli geçtiği için yazmaya vakit bulamadım aslında. Ya da ne bileyim, belki de bahane buluyorum......

27 Şubat 2018, 11:34   —   #genel   —   2 yorum var.   —   Devamını Oku »

Gidelim buradan...

"Gidelim buradan... Göğsünü sıkan, içini daraltan o laneti geride bırakıp gidelim. Burada yağmur bile güzel yağmıyor artık. Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim....

5 Ocak 2018, 04:57   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

$_2018 = new HappyYear();

Zamanın ne denli hızlı aktığını bilmiyorum ama, gerçekten "su gibi" akıp geçiyor deyimi doğru galiba. Ne ara 2018 geldi, kapımıza dayandı; hiç bir fikrim yok. Oysa ben daha tarih yazmak zorunda olduğum kağıtlara "2017" yazmaya bile alışmamıştım. Şimdi bir de 2018 çıktı başımıza. ...

31 Aralık 2017, 17:10   —   #genel   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

İnsanın içindeki sıkıntıya bir isim, bir sebep bulamamasına hep şaşırmışımdır. Çok şaşırdığı ne varsa, bunları çok mu yaşıyor insanlar genelde hiç bilmiyorum. Ama bu en azından bende genelde böyle oluyor. Açık konuşayım mı? Birinin bir sözü vardı, ama kimindi hatırlamıyorum. Şöyle diyordu: "Kafamdan atamıyorum. Hep aklıma geliyor, hem de en tuhaf zamanlarda. Duştan çıkarken, sokakta yürürken, gece yatağıma yatarken; bilinçli olarak bir şey düşünmediğim zamanlarda."... Sanki hayat denen bu değişik alem içinde, bir yerlerde bu söz içerisinde bir yerlerde sıkışmış kalmış gibiyim. Nedenini bilmiyorum. Belki de biliyorum. Belki de bildiğimi bilmiyorum. Belki anlatamıyorum, belki anlatmak istemiyorum. Belki içimden atmak istiyorum. Belki de atamıyorum. Belki seviyorum, belki de yine seviyorum.. Bazen çok saçmalıyorum değil mi? Biliyorum. Sarhoş da değilim ama olmadığıma da beni kim ikna edebilir? Zaten sarhoşken de anlatamıyorum. Atamıyorum. Seviyorum. Neyse, belki de en iyisi uyumak.

11 Aralık 2017, 04:27   —   #karalamaca   —   3 yorum var.   —   Devamını Oku »

hello İstanbul!

Üniversite hayatını bitirdik. Aslında planım, elimdeki projeler ile ilgilenip bir yandan da sene sonuna kadar kafa dinlemekti. 2018 itibariyle iş-güç arayışlarına girişecek ve mutlu olabileceğim, bana bi'şeyler katabilecek, hem kendime hem onlara fayda sağlayacağım bir şirket bulmak için adımlar atacaktım. Tahmin edeceğiniz üzere planlar yine tutmadı....

6 Ekim 2017, 10:02   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

Eylül'dü. 
Dalından kopan yaprakların, 
Sararan yanlarına yazdım adını. 
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. 
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. ...

16 Eylül 2017, 17:13   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »
daha fazla göster