sen kaçma, sende kovalama.

14 Nisan 2013 Pazar, 04:56 sularında İzni Burak Demirtaş tarafından #karalamaca konularında yazılmış.
Yazıldığından bu yana, 2548 kez okunmuş ve 0 yorum almış.

Ben bu insanları bir türlü anlayamıyorum. Gerçi kim anlamış bu zamana kadar da ben anlıcam orası ayrı ama, insan anlamak, anlam verebilmek istiyor. Niye bu kadar ikilem? Niye bu kadar belirsizlik?

Herşeyi anlatsanız anlamazlar veya anlamamazlığa vururlar; anlatmasan, anlatmadığın halde yanlış anlarlar veya yine hiç bir şey anlamazlar. Hadi anlatmadığımız zamanlar için bir şey demiyorum da, anlattığımız, anlatmak için uğraştığımız, o kadar çaba gösterdiğimiz zamanlarda nasıl anlayamıyorlar benim aklım almıyor. İlgileniyosun, ilgini belli ediyosun, çoğu zaman anladıkları halde anlamamazlığa vuruyorlar. Hatta bunu abartıp, kaçmaya kalkanlar oluyor. Tamam, bi' "kaçan, kovalanır." rüzgarı var, kabul. Ama etmeyin artık, yıl 2013 oldu. Sen niye kaçıyorsun, o niye kovalıyor? Abi manyak mıyız niye yoruyoruz bu kadar birbirimizi yollarda? Geçirecek onca güzel gün, yaşanacak onca güzel hatıra varken niye yollarda sağa sola koşturuyoruz? Tek bir mantıklı cevap var mı? Bence yok. Ki zaten mantık olsa böyle bir durum içine hiç girilmez. Neyi paylaşamıyoruz anlamıyorum.

İki taraftan biri ilgisini belli etti mi, haydiiii; buyrun cenaze namazına. Kalan diğer kişiye ulaşman mümkün değil o saatten sonra. O ki bi' Usain Bolt, bi' Aslı Çakır Alptekin oluveriyor. Nedir bu kardeşim? Ya madem meraklısın o kadar koşmaya, kaçmaya; sana bu ilgiyi gösterene doğru koş, sana bu değeri verene koş. Şart mı zıt yöne koşman? Koş ki sen ona doğru, kucaklasın seni, kessin ayaklarını yerden.

Bu devran ne zamana kadar böyle gider bilmiyorum ama, umarım gelecek nesiller bu işi böyle devam ettirmezler. Bu uğurda ne aşklar hiç edildi, ne aşklara yazık oldu bilirler ve aynı hataya düşmezler umarım. Evet, aşk emek işidir. Sevmek basit bir iş değildir. Ama böyle güzel bir olayı, bu kadar yokuşa sürmekte akıl karı değil. Şu giderek kirlenen ve kötü olan dünyada yaşanmaya değer tek şeyi de mahfetmeyelim. Bulmuşken de kaçırmayalım. Gelin buna bi' dur diyelim. Sevin, sevilin!


Yorumunu Gönder     Sende görüşünü yaz!

Hiç yorum yapılmamış.   İlk yorumu sen yap!

Yine aylar olmuş ve buralarda gözükmüyorum. Ne zaman "buralara daha çok vakit ayıracağım, bol bol yazacağım" desem, kesin başka bir şeyler çıkıyor; işler, güçler, yoğunluklar vs, odaklanamıyorum. Öyle ya da böyle bunu bir düzene oturtacağım. inatçıyım bu konuda....

8 Temmuz 2018, 04:55   —   #genel   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

Buraları yine oldukça aksatmış olmanın verdiği iç rahatsızlığı ile, geçen haftadan beri bir şeyler karalamaya olan isteğim ancak şu an vuku buluyor. Geçen hafta oldukça yoğun ve hareketli geçtiği için yazmaya vakit bulamadım aslında. Ya da ne bileyim, belki de bahane buluyorum......

27 Şubat 2018, 11:34   —   #genel   —   2 yorum var.   —   Devamını Oku »

Gidelim buradan...

"Gidelim buradan... Göğsünü sıkan, içini daraltan o laneti geride bırakıp gidelim. Burada yağmur bile güzel yağmıyor artık. Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim....

5 Ocak 2018, 04:57   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

$_2018 = new HappyYear();

Zamanın ne denli hızlı aktığını bilmiyorum ama, gerçekten "su gibi" akıp geçiyor deyimi doğru galiba. Ne ara 2018 geldi, kapımıza dayandı; hiç bir fikrim yok. Oysa ben daha tarih yazmak zorunda olduğum kağıtlara "2017" yazmaya bile alışmamıştım. Şimdi bir de 2018 çıktı başımıza. ...

31 Aralık 2017, 17:10   —   #genel   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

İnsanın içindeki sıkıntıya bir isim, bir sebep bulamamasına hep şaşırmışımdır. Çok şaşırdığı ne varsa, bunları çok mu yaşıyor insanlar genelde hiç bilmiyorum. Ama bu en azından bende genelde böyle oluyor. Açık konuşayım mı? Birinin bir sözü vardı, ama kimindi hatırlamıyorum. Şöyle diyordu: "Kafamdan atamıyorum. Hep aklıma geliyor, hem de en tuhaf zamanlarda. Duştan çıkarken, sokakta yürürken, gece yatağıma yatarken; bilinçli olarak bir şey düşünmediğim zamanlarda."... Sanki hayat denen bu değişik alem içinde, bir yerlerde bu söz içerisinde bir yerlerde sıkışmış kalmış gibiyim. Nedenini bilmiyorum. Belki de biliyorum. Belki de bildiğimi bilmiyorum. Belki anlatamıyorum, belki anlatmak istemiyorum. Belki içimden atmak istiyorum. Belki de atamıyorum. Belki seviyorum, belki de yine seviyorum.. Bazen çok saçmalıyorum değil mi? Biliyorum. Sarhoş da değilim ama olmadığıma da beni kim ikna edebilir? Zaten sarhoşken de anlatamıyorum. Atamıyorum. Seviyorum. Neyse, belki de en iyisi uyumak.

11 Aralık 2017, 04:27   —   #karalamaca   —   3 yorum var.   —   Devamını Oku »

hello İstanbul!

Üniversite hayatını bitirdik. Aslında planım, elimdeki projeler ile ilgilenip bir yandan da sene sonuna kadar kafa dinlemekti. 2018 itibariyle iş-güç arayışlarına girişecek ve mutlu olabileceğim, bana bi'şeyler katabilecek, hem kendime hem onlara fayda sağlayacağım bir şirket bulmak için adımlar atacaktım. Tahmin edeceğiniz üzere planlar yine tutmadı....

6 Ekim 2017, 10:02   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

Eylül'dü. 
Dalından kopan yaprakların, 
Sararan yanlarına yazdım adını. 
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. 
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. ...

16 Eylül 2017, 17:13   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »
daha fazla göster