son nasihat

21 Ağustos 2016 Pazar, 04:22 sularında İzni Burak Demirtaş tarafından #karalamaca konularında yazılmış.
Yazıldığından bu yana, 1692 kez okunmuş ve 2 yorum almış.

birini gerçekten sevmenin tadını asla tam olarak bilemeyecek olmana üzülüyorum bazen. kimi zaman geliyor sana acıdığım bile oluyor. sevmek; sanıldığı gibi sadece laflarla, şiirlerle, süslü cümlelerle olmuyor ne yazık ki... keşke olsaydı diyorum bazen. olsaydı da; sevginin anlamını bilenler de yıpranmadan kalabilseydi, şiddetli fırtınalara tek başına maruz kalmasaydı... 

ama olsun, bunlar da lazım. bunlar da lazım ki; hayatın içindeki birbirinden farklı tatları bizlerde alabilelim. senin bu tatları alamayacak olmana üzülüyorum bazen. gerçekten, samimi bir şekilde. herkes herkesi farklı sever, bunun farkındayım. ama sevmenin o ince çizgisine hiç dokunamayacak olman, senin adına beni de üzüyor. sen kendi çizgilerinde kalmaya devam et. sonuçta "yanlış yapmak, hiç bir şey yapmamaktan iyidir" derler. sen kendi doğrularınla mutluluğa yelken aç. bir şiir daha oku, iki cümle daha yaz; kandır kendini. önce kendini kandır ki, karşındakini daha rahat kandırabilesin. korkma; ne şiirler biter, ne de sahte sevdalar. sevmek ne güzel bir eylem oysa. insanlar kötü; duyguları kötü, fikirleri kötü, kalpleri kötü. yoksa şiirlerin bir suçu yok...

insan gerçekten sevince, sevdiğinin mutsuzluğunu istemez bence. istememeli. her ne olursa olsun. o'nu ezip geçse de, o'nu kırıp geçse de; kıyamaz. mutlu olsun ister. mutlu ol sen de. gerçekten mutluysan, böyle daha da mutluysan; hep öyle kal. ama ne olur bir daha kimsenin kalbini kırma. kimseyi incitme. çünkü her yara, her ağrı geçiyor ama; kalpteki yaraların izleri hep kalıcı oluyor. bunu bir daha kimseye yapma. bir insana bunu yapmaya kimsenin hakkı yok. sana karşındaki insan bu hakkı vermişse bile, sen yapma. insanların, hayatta yok denecek kadar az tutunacak sebebi kalmış olabilir. kimseye boş sevgiler verme. kimseye tutamayacağın sözler söyleme. kimseye arkasında asla duramayacağın laflar etme... kimsenin umutlarını elinden alma. hemde sebepsiz yere. yapma bunu... yapma çünkü Allah'ında bir hesabı var. yapma çünkü vicdan denen bir şey var... 

her şiir bir insandır, bir hikayedir. bunu bilerek yaşa. hiç bir zaman başka birini, aynı yerden sevemezsin. çünkü aynı olsa farkı olmaz; saçma olur. aynı sevemediğin için de, aynı cümleleri kuramazsın. aynı şiirleri yazamazsın farklı insanlara. çünkü her insan başka bir hikayedir, her insan başka bir şiirdir... aynı şiiri, iki ayrı insana okuyamazsın. bu ihanet olur. "kime?" sini de sen çözersin. becerirsen... 

bunlar da senin için çokta önemi olmayan birinden sana verilmiş son nasihatlar olsun. okuyup, atarsın... umarım ne yaşattıysak onu yaşadığımız, ne ektiysek onu biçtiğimiz, iyi veya kötü kalbimizin ekmeğini yediğimiz bir hayat yaşarız. kendi adıma hayattan tek beklentim bu. çünkü ben sevgiye ve büyüklüğüne inananlardanım. sahte duygulara, sahte sevdalara, yalan sözlere değil... 

her şey için eyvallah. 


Yorumunu Gönder     Sende görüşünü yaz!

2 adet yorum yapılmış.   Sende yap!

Blaa blaa demiş ki; 8 Eylül 2017 Cuma, 05:50
Duyguların ne kadar da tanıdık.. Seni tanıyorum hep güzel sevdin, hala güzel seviyorsun.. Yıllar geçsede nasıl sevdiğin değişmemiş ama sen ne kadar güzel seversen sev karşındakinin hissettiği kadar oluyorsun. Dilerim bir gün hakkettiğinden daha fazla sevilirsin..

çokeskilerdenbirdost
İzni Burak Demirtaş demiş ki; 11 Eylül 2017 Pazartesi, 05:06
@Blaa blaa; sevgi değişmeyince güzel zaten. bizi biz yapan şey zaten bu değil mi? Çokeskilerdenbirdost demişsin, neden o kadar eski kaldın acaba? Keşke kim olduğunu bilebilseydim. Belki de her şey sandığın gibi tanıdığın ben gibi kalmamıştır. Belki bende seni tanımıyorumdur artık. Sahi, kimsin sen?

Yine aylar olmuş ve buralarda gözükmüyorum. Ne zaman "buralara daha çok vakit ayıracağım, bol bol yazacağım" desem, kesin başka bir şeyler çıkıyor; işler, güçler, yoğunluklar vs, odaklanamıyorum. Öyle ya da böyle bunu bir düzene oturtacağım. inatçıyım bu konuda....

8 Temmuz 2018, 04:55   —   #genel   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

Buraları yine oldukça aksatmış olmanın verdiği iç rahatsızlığı ile, geçen haftadan beri bir şeyler karalamaya olan isteğim ancak şu an vuku buluyor. Geçen hafta oldukça yoğun ve hareketli geçtiği için yazmaya vakit bulamadım aslında. Ya da ne bileyim, belki de bahane buluyorum......

27 Şubat 2018, 11:34   —   #genel   —   2 yorum var.   —   Devamını Oku »

Gidelim buradan...

"Gidelim buradan... Göğsünü sıkan, içini daraltan o laneti geride bırakıp gidelim. Burada yağmur bile güzel yağmıyor artık. Yağmuru güzel yağan bir yerlere gidelim....

5 Ocak 2018, 04:57   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

$_2018 = new HappyYear();

Zamanın ne denli hızlı aktığını bilmiyorum ama, gerçekten "su gibi" akıp geçiyor deyimi doğru galiba. Ne ara 2018 geldi, kapımıza dayandı; hiç bir fikrim yok. Oysa ben daha tarih yazmak zorunda olduğum kağıtlara "2017" yazmaya bile alışmamıştım. Şimdi bir de 2018 çıktı başımıza. ...

31 Aralık 2017, 17:10   —   #genel   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

İnsanın içindeki sıkıntıya bir isim, bir sebep bulamamasına hep şaşırmışımdır. Çok şaşırdığı ne varsa, bunları çok mu yaşıyor insanlar genelde hiç bilmiyorum. Ama bu en azından bende genelde böyle oluyor. Açık konuşayım mı? Birinin bir sözü vardı, ama kimindi hatırlamıyorum. Şöyle diyordu: "Kafamdan atamıyorum. Hep aklıma geliyor, hem de en tuhaf zamanlarda. Duştan çıkarken, sokakta yürürken, gece yatağıma yatarken; bilinçli olarak bir şey düşünmediğim zamanlarda."... Sanki hayat denen bu değişik alem içinde, bir yerlerde bu söz içerisinde bir yerlerde sıkışmış kalmış gibiyim. Nedenini bilmiyorum. Belki de biliyorum. Belki de bildiğimi bilmiyorum. Belki anlatamıyorum, belki anlatmak istemiyorum. Belki içimden atmak istiyorum. Belki de atamıyorum. Belki seviyorum, belki de yine seviyorum.. Bazen çok saçmalıyorum değil mi? Biliyorum. Sarhoş da değilim ama olmadığıma da beni kim ikna edebilir? Zaten sarhoşken de anlatamıyorum. Atamıyorum. Seviyorum. Neyse, belki de en iyisi uyumak.

11 Aralık 2017, 04:27   —   #karalamaca   —   3 yorum var.   —   Devamını Oku »

hello İstanbul!

Üniversite hayatını bitirdik. Aslında planım, elimdeki projeler ile ilgilenip bir yandan da sene sonuna kadar kafa dinlemekti. 2018 itibariyle iş-güç arayışlarına girişecek ve mutlu olabileceğim, bana bi'şeyler katabilecek, hem kendime hem onlara fayda sağlayacağım bir şirket bulmak için adımlar atacaktım. Tahmin edeceğiniz üzere planlar yine tutmadı....

6 Ekim 2017, 10:02   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »

Eylül'dü. 
Dalından kopan yaprakların, 
Sararan yanlarına yazdım adını. 
Sahte bir gülüşten ibarettin oysa. 
Ve hiç bilmedin ellerimin soğuğunu. ...

16 Eylül 2017, 17:13   —   #karalamaca   —   Yorum yok.   —   Devamını Oku »
daha fazla göster